Φέτος, ο τοπικός Σύλλογος με ιδιαίτερη χαρά ανακοίνωσε ότι θα τελεστεί και πάλι η Αναστάσιμη ακολουθία στα Τσίντζινα, το Μεγάλο Σάββατο 4 Μαίου στις 8:30 το απόγευμα. Στον κεντρικό ενοριακό ναό του χωριού, ο οποίος φέρει κτητορική επιγραφή του 1806. Η αναθηματική του πλάκα βέβαια, αναφέρει ότι εκείνη τη χρονιά ο ναός «ανεκαινίσθη εκ βάθρων». Αυτό, όπως και η ανακάλυψη το 2002 κοιμητηρίου στη βόρεια πλευρά του περιβόλου του ναού, προδίδουν την ύπαρξη παλαιότερου ναού στην ίδια θέση. Τον οποίο οι κάτοικοι επέκτειναν στις αρχές του 19ου αιώνα σε αυτόν που συναντούμε σήμερα.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η τελευταία χρονιά που τελέστηκε Αναστάσιμη ακολουθία σε αυτό το ναό, ήταν το 1844, καθώς ήδη οι Τσιντζινιώτες είχαν μαζικά μετεγκατασταθεί στη Γκοριτσά και στη Ζούπαινα με τη λήξη της Τουρκοκρατίας. Η ενορία Γκοριτσάς ιδρύθηκε το 1845. Σύμφωνα με προφορική παράδοση, η απόφαση για την ίδρυσή της ελήφθη σε «λαϊκή συνέλευση» που έγινε στο χώρο μπροστά από το ναό, όπου σήμερα βρίσκεται ο μεγάλος πλατανος που φυτεύτηκε γύρω στο 1890.
Ο Σύλλογος Τσιντζίνων θα ήθελε να ευχαριστήσει τον Σεβ. Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιο που έδωσε την ευλογία του για την τέλεση και φέτος της Αναστάσιμης Ακολουθίας.
Η Ακολουθία της Παννυχίδος και του Όρθρου του Μ. Σαββάτου
Στο βυζαντινό τυπικό, η κάθε ημέρα ξεκινά με τον εσπερινό της προηγουμένης. Έτσι, τη Μεγάλη Εβδομάδα, η κορύφωση του θείου δράματος ξεκινά το βράδυ της Μ. Πέμπτης. Εκεί, τιμάται ο σταυρικός θάνατος (κατά σάρκα) του Ιησού Χριστού ο οποίος κατ’ ακρίβεια, συνέβη νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής, παραμονής του ιουδαϊκού Πάσχα.
Το ίδιο βράδυ έγινε και η κατά σάρκα ταφή του Ιησού Χριστού από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίο. Ωστόσο επειδή δεν θα ήταν πρακτικό να τελεστούν και οι δύο ακολουθίες την ίδια ημέρα, η ακολουθια του Επιταφίου τελείται το επόμενο βράδι, αυτό της Μ. Παρασκευής.
Ο Ιησούς αναστήθηκε τις πρώτες πρωϊνές ώρες της Κυριακής, τρείς ημερολογιακές ημέρες μετά το σταυρικό του θάνατο. Έτσι, η εκκλησία μας τιμά την Ανάσταση το βράδυ του Μ. Σαββάτου, τρείς ημερολογιακές ημέρες μετά το βράδυ της Μ. Πέμπτης όπου τιμήθηκε ο θάνατός Του.
Η ακολουθία της Παννυχίδος ξεκινά αφού έχει επέλθει το σκότος του Σαββάτου, που όπως προαναφέρθηκε, στην εκκλησιαστική τάξη συνιστά την αρχή της επόμενης ημέρας.
Στο τυπικό της εκκλησίας, έχει επικρατήσει η Παννυχίδα να ξεκινά πλησίον της 12ης νυκτερινής. Η ώρα αυτή περισσότερο εξυπηρετεί τη μέγιστη προσέλευση του χριστεπώνυμου πληρώματος –καθώς αρκετοί εργάζονται μέχρι αργά τη νύκτα- και λιγότερο σχετίζεται με τη μετάβαση στο νέο εικοσιτετράωρο στις 12.01΄, καθώς η διαίρεση της ημέρας σε 24 ώρες είναι περισσότερο κοσμική τάξη.
Η ακολουθία της Παννυχίδας ξεκινά με τα πένθιμα τροπάρια της Μ. Παρασκευής. Σε αυτά, γίνονται αναφορές στις αναστάσιμες προφητείες του Ησαΐα. Στην τριήμερη «απώλεια» του Ιωνά στην κοιλία του κήτους πριν επιστρέψει στην ξηρά και στο Δανιήλ & τους τρείς παίδες, τους οποίους δεν πείραξε η φωτιά στην κάμινο που ερρίφθησαν από το Ναβουχοδονόσορα. Δηλαδή, σε βιβλικές περιπτώσεις όπου η ζωή τελικώς υπερίσχυσε του βεβαίου θανάτου.
Έπειτα, ακολουθεί η τελετή της Ανάστασης.
Σύλλογος Τσιντζίνων
